Tafeltennisforum.net

Zo, de eerste avond met de vers gelijmde OSP Martin achter de rug. Niet echt veel oefeningen mgedaan maar vooral
Veel wedstrijdjes gespeeld. Nog te vroeg om er een heel goed oordeel over te kunnen geven.
Zoals ik eerder al aangaf voelt het anatomische frame heerlijk aan, het licht stabieler in mijn hand. Ik denk dat iemand die grote handen heeft dit standaard frame te slank zal vinden. De Virtuoso voelt soms na een langere trainingsavond wat zwaarder aan, en daar had ik met de Martin vandaag geen last van. Heel goed in balans.
Begonnen met fh contra. Het frame is voor proffesionals volgens OSP en behoorlijk snel. Ik voel inderdaad wel een stukje meer tempo dan de Virtuoso, maar zelfs nadat ik 4 uur voor het spelen de rubbers ( vega japan 2.0 en 1.8 ) heb geplakt vond ik de snelheid goed beheersbaar. Een Butterfly Timo Boll Spirit is sneller. Contra was prima te doen.
Bij backhand merk je meer dat het iets sneller is dan de V, je kunt met een luie korte tensor slag spelen waarbij ik met mijn 1.8 met de Virtuoso juist weer wat meer een slagbeweging moet maken. Of dat goed is weet ik niet.
Topspin was ik het meest bang voor, maar achteraf niet nodig. De bal krijgt veel effect en iets meer tempo. De boog is wat lager. Waar ik met de V wat meer omhoog spin, moet je bij de Martin iets meer naar voor spelen. Ik had er geen last van dat de balen over de tafel heen vliegen. Wel belangrijk om scherp en fit achter de tafel te staan, want de controle van de Virtuoso is wel iets beter. Toch is het zeker geen kanon.
Serveren was even wennen. Bij een korte service kreeg ik in het begin niet veel effect in de bal. De service hard achterop de tafel juist wel. Nadat ik probeerde meer polsbeweging te maken werden de services beter.
Schuiven is niet zo heel erg lastig voor zover ik tot nu toe heb ervaren. Nou heb ik eigenlijk tegen behoorlijk aanvallende speler gespeeld, en kan hier nog niet echt een heel goed oordeel over geven. Serviceontvangst was ook niet lastiger dan met de V.
Wat wel heel lekker is, is het actief blokken met de backhand. Je merkt dat het frame wat sneller en harder is, en de ballen zijn lekker hard weg te drukken. Wel belangrijk om ze kort boven de tafel te pakken.
Spelen vanuit de tweede lijn is niet lastig, want het frame is snel genoeg en de controle valt mij behoorlijk mee. Ik kijk uit naar de volgende training omdat het lijmeffect er dan uit is, en krijg dan waarschijnlijk nog een iets andere indruk van de combinatie. Het is te vroeg om te zeggen dat het frame mij meer of minder bevalt dan de Virtuoso, maar het is in ieder geval neter dan ik had verwacht. De snelheid had ik hoger verwacht en de controle wat minder. Ik verwacht wel dat het belangrijker is dan met de Virtuoso, om zelf goed het initiatief te houden. In ieder geval heel leuk om deze te proberen.

Zo te lezen zit de kernlaag dan zoals gebruikelijk overdwars. Kopse kant van die laag aan de zijkanten in plaats van onder bij het handvat en bij het bladeind. Anders zou het frame meer als een vijflaags frame van zes mm spelen en zou de lengte van een topspin opening moeilijker te doseren zijn.
Zo,n korte bh slag kan een voordeel zijn als fh het sterkste wapen is en je met voetenwerk en basishouding dankzij die korte bh slag meer fh georienteerd kunt blijven in een snelle rallye. De bh wordt dan minder gauw kwetsbaar en fh profiteert er ook van. Een meer punchy bh kan zelfs uit een typische fh stand van de voeten nog wel redelijk gespeeld worden en ook makkelijker parallel zonder voetenstand (veel) aan te passen.
Voor mij als linkshandige geldt dit wellicht nog wat sterker als een voordeel omdat ik de bh van rechtshandige tegenstanders dan beter kan opzoeken.

Inmiddels heb ik zo,n vijf keer met dit zelfde anatomische exemplaar gespeeld. De bladlengte heb ik na twee keer spelen iets ingekort tot 157 x 150 mm ipv 159 x 150 mm om het voor mezelf wat makkelijker hanteerbaarder te maken. .

Steeds met sriver-el max erop.
Naarmate die er vaster op kwamen te zitten na het aanpassen van de bladmaat door het nadrogen van de lijm ging het batje fijner spelen met spin en snelheid meer in balans en de "sloomheid" van de sriver minder storend. Vaak wordt zoiets geduidt als "inspelen van rubbers" maar ik zie het als doordrogen en op sterkte komen van de lijmverbinding (omdat het zich vaak herhaald bij rubbers omzetten).

Het frame heeft een voor zevenlaags frames vrij dikke ayous/abachi kern, slechts iets dunner dan bij de vijflaags osp frames.
Daarom vermoedde ik, eerst op basis van foto,s, dat het een 5 + 2 frame zou zijn ipv meer gebruikelijk 4 + 3 bij klassieke zevenlaags frames.

De kern heeft bij het gripeind en bovenkant blad kops hout en langs bij de gripzijkanten,
5 lagen van het blad lopen dus met nerfrichting in lengte richting van het frame met - als bij vijflaags frames - maar 2 sperlagen overdwars. Vermoedelijk ayous/mahonie/limba/limba. Ayous en mahonie onderling verlijmd met zelfde nerfrichting (in lengterichting van het frame).
Door deze bouw speelt het toch ook meer als een vijflaags frame.

De noten dekschalen versmallen bij deze anatomische uitvoering ter hoogte van de overgang naar het blad veel meer dan bij andere versies.
Het frame speelt daardoor ongetwijfeld wat minder stijf stabiel en solide dan vooral de rechte versies.
Op onderstaande foto is goed te zien dat de notenstrips dan breder blijven tot boven het blad. De krachtverdeling op de abachi is hierdoor vermindert en de abachi gedraagt zich bij meer materiaalstress dan uiteraard flexibeler en laat meer bladtorsie toe.



Het vrij grote verschil in hardheid en soortelijk gewicht tussen de houtlagen plus groter aantal lagen maakt dat het inspelen wat langer zal doorgaan en duren. Gezien de aard/hardheid van dit frame zal het voor mij dan waarschijnlijk geschikter worden en makkelijker speelbaar.
Het is wat dit betreft door de harde mahonielagen (of iets vergelijkbaars) gecombineerd met nog twee lagen limba een weerbarstiger frame dat overwonnen moet worden.

Naarmate het frame meer is ingespeeld zal het gevoel van afzonderlijke versnellingen wat voor de controle zo nu en dan nog wat stoort ook meer gaan vervagen. De versnellingen van de afzonderlijke lagen gaan dan vloeiender in elkaar over (makkelijker en meer traploos schakelen ahw) voor het subtieler varieren en beter doseren van spin en snelheid.
Het zal vooral daardoor vanzelfsprekender en makkelijker gaan spelen zonder dat het perse trager wordt. Dat laatste kan ook maar hoeft niet en verwacht ik bij dit frame ook niet.
Hoe snel, ver en lang dat inspeel proces doorgaat en hoe het precies uit gaat werken bij dit frame (dat verschilt per frame) is ook voor mij nog afwachten. Echt merken zal ik het niet behalve misschien indirekt aan rubbers die eerst mogelijk perfect bevielen en dan later minder (of juist beter) gaan bevallen door bijv een te hoge balafsprong bij countertopspin. Ook zou ik het kunnen merken als ik over een paar jaar nog of weer een nieuw exemplaar zou aanschaffen. Dat zou dan zelfs bij zelfde gewicht al een heel ander frame lijken voor mij.... alsof Osp de produktiemethode gewijzigd zou hebben of mindere kwaliteit hout is gaan gebruiken.

De Sriver el erop bevalt me redelijk goed maar mist meer spin dan snelheid tov de moderne rubbers met stroevere natuurrubber toplagen en lijmeffect. De snelheids/spin verhouding is daardoor dus hoger dan met die moderne rubbers en op een vrij snel frame is dat wel eens lastig met de controle.
Ik mis ook wat teveel effect bij de tragere topspin openingen die daardoor te vaak te makkelijk komen, teveel opspringen. Ik bleek alleen het raakmoment met deze combinatie ook goed wat eerder te kunnen timen om daarmee het te hoog van tafel opspringen te verminderen via een vlakkere baan en iets meer snelheid in de openingen. Een wat snellere tactische topspin opening waarbij de bal vaak ook vrij dicht achter het net land en eventueel wat scherper naar de hoeken geplaatst kan worden. Hiervoor heeft deze combi een mooi vlakke lage balafsprong. Tegenstanders hadden dan opvallend veel moeite met inschatten van de spin, plaatsing en snelheid variaties.. Ik versnel het spel dan alleen meer en dat is niet altijd in mijn voordeel.

Toch is het, zoals eigenlijk alle Osp frames, meer een frame voor spelers die - naast andere slagen - ook echt topspin spelen met variatie en niet alleen openen en verder voornamelijk topspin drives en andere offensieve slagen. Anders, althans met de moderne spinrubbers met natuurrubbertoplagen en meestal vrij hoge balafsprong, zijn er denk ik specialistische frames die beter zullen voldoen. Osp is wat dat betreft wat meer "Hongaarse school" dan bij Zweedse en Duitse merken. Net als Nederlandse school bij voetbal alleen werd oa Istvan Jonyer in 1975 wel wereldkampioen tafeltennis . Zoiets kan lang doorwerken in coaching maar dus ook framebouw.
Bij de konkave en anatomische gripjes (in ieder geval deze) komt dit denk ik nog sterker tot uiting en minder met oudere generatie tensor rubbers die nu al weer wat veroudert zijn zoals Andro Roxon.
Palatinus kan natuurlijk wel andere frames maken zoals de twee custom "chinese" frames en nog een paar andere frames in deze thread ; http://mytabletennis.net/forum/forum_po ... -tt-blades.

Het Virtuoso + carbon frame daar heeft ook meer stijfheid. Door het carbon maar vooral ook de griphelften. Van de donkere houtsoort zit een dikkere laag direkt op het blad zodat dat meteen/direkter al een stuk meer verstijfd wordt omdat het ongetwijfeld een veel hardere houtsoort is dan abachi. Door zo,n verschil zal elk Osp blad een stuk direkter en stijver spelen.
De enige reden die ik kan bedenken waarom in hun basis assortiment alle frames van dezelfde griphelften zijn voorzien, is dat ze het al druk zat hebben met de huidige modellen. Produktietechnisch heeft één type grip natuurlijk veel voordelen (en als het goed is ook voor de prijzen bij voor groot deel handgemaakte frames).

Komend seizoen geen competitiedeelname omdat ons team zich heeft teruggetrokken dus ik vermaak me voorlopig wel even met de huidige rubbers en wil ook eerst zien hoe het batje/frame (en mijn spel met de combinatie) zich gaat ontwikkelen voor ik eventueel iets nieuws ervoor aanschaf.
Om me daarvoor wat te orienteren en om het spintekort te verminderen test ik het binnenkort nog met een al wat ouder maar moderner rubber erbij.

Inmiddels heb ik ontdekt waarom de grip wat dunnetjes en minder goed aanvoelde en waarom het frame wat heftig veerde.
Van de zijkant bekeken liepen de richting blad afgeschuinde vlakjes helemaal door tot op het blad ipv normaal tot een hoogte van plm 1 a 2 mm bij de rubberaanzet. Het lijkt of bij het bijschuren ervan tegen een schuurschijf , zoals op een you tube videootje van Osp is te zien, verder doorgeschuurd is dan normaal waardoor de griphelften ahw beitelscherp waren. De walnoot dekschalen zijn daarbij ook meer bijgeschuurd en dat hele gripdeel is dus dunner en langer uitgevallen. Dit maakt merkbaar meer bladvering mogelijk omdat het abachi zo dun afgeslepen dit weinig tegenwerkt en de walnoot strip wat terugstaat. Bij de vrij lange bladmaat plus eventueel wat zwaardere rubbers dan ik er op heb werkt dat vrij sterk door op de speelkarakteristiek. Het gaat om een produktie foutje want bij andere osp frames op internetfoto,s heb dit zo niet gezien.

Bij mij was dat al wat minder problematisch door de vrij lichte rubbers zonder al te veel tuner effect en het al iets ingekorte blad. Gripwijs voelde het alleen niet goed. Dikkere deel handvat ging qua dikte nog wel maar dan even "niks" tot waar de rubbers zaten. Daardoor werd die vering.torsie toch ook voor mij zo nu en dan storend met wegspringende ballen en een minder consistente balafsprong als gevolg.
Als oplossing die goed uitgepakt heeft heb ik de zaag (Japans model zonder uitstaande tanden die als een mes langs het blad kan zagen zonder dat te beschadigen) er in gezet en de griphelften vanaf de rubberaanzet twee mm ingekort met twee kleine haaks op elkaar staande zaagsnedes per kant.
De bladlengte was nu weer hetzelfde als in originele toestand en die heb ik nog weer twee mm ingekort om de rubbers passend te houden. Griplengte was 102 mm en is nu 100 mm en hele frame is vier mm korter vanaf de bovenkant. Blad maar twee mm korter want bij de grip nu twee mm verlengd .
De rubbers zitten nu dus twee mm dichter bij het dikste deel van de grip. Dit maakt met vier mm rubberdikte per kant het gripgevoel duidelijk forser en beter en het wat verende gedrag is met minder topzwaarte door de lagere rubberaanzet ook minder storend en de algehele controle/handling is een stuk verbeterd.
De bladvleugels zijn dus ook 2 mm korter nu. Ze zijn alleen niet bijgeschuurd en dus is het frame in dit opzicht niet verzwakt of minder stabiel. Uiteindelijk ging het qua volume ook maar om een minuscuul klein stukje abachi. Via de wijsvinger die beter aanligt op het bh rubber heb ik meer controle over het frame en voelt het frame juist stabieler op momenten dat dit nodig is.

Dit exemplaar had om deze reden (een slordigheidje bij drukte denk ik en toen ook niet opgemerkt bij de handmatige eindcontrole) best bij Osp ingeruild kunnen worden. Nu nog wel als ik zou willen maar ik ontdekte het dus ook niet meteen en toen ik het ontdekt had kon ik het zelf ook oplossen.

Mank,

Bovenstaand artikel roept bij mij de volgende vraag op;

Is het per definitie/theorie beter om het rubber dusdanig op het frame te plakken dat het tegen de greep aanligt of is het beter om een afstand tussen greep en rubber aan te houden van 1 of 2 mm.

Wellicht is dit mede afhankelijk van type frame en rubber?

Ik ben benieuwd naar jouw kijk hierop.

Hopper,

Ik pak zelf daarvoor een frame met de nog losse rubbers vaak al even vast zoals ik ermee speel. Vervolgens varieer ik die afstand wat per kant en voel ik even wat het gripmatig doet.
Tot plm anderhalve cm is reglementair toegelaten ivm penhouder. Verder dan plm drie milimeter ga ik nooit maar iemand op de club plakt zijn fh rubber net zo hoog op als penhouderspelers doen.

Op de foto boven is te zien dat de zwarte sriver vrij veel hoger zit maar dat was omdat het eerder al korter geknipt was voor een ander frame. Anders had ik de rubbers wel direkt laten aansluiten bij dit frame. Dit versterkte de onhandigheid ook nog wat en de zwarte sriver heb ik daarom tussendoor ook wat bijgetuned/vergroot. Het rode rubber had ik voor dit frame geknipt dus die sloot en sluit wel volledig aan.

Inmiddels speelt het frame echt fijn.
Heb het alleen al doorverkocht aan iemand (voor zelfde prijs die ik betaald had).
Vorige week heb ik er weer even mee gespeeld. Rubbers die erop zitten zijn cornilleau drivespin 1,8 fh en bh 1,8 shifter.
De shifter kant slaat de spons zelfs met bh wat te veel door wat de controle wat minder maakt maar beide kanten speelt toch vrij makkelijk. Lijmeffect zit er licht in (van één laagje Falco tempo long booster per rubber voorafgaand aan montage).
Met deze rubbers is het frame (ondanks de door Osp te ver doorgeschuurde aflopende vlakjes) ook niet te flexibel voor direkt spel met korte slagen onder tijdsdruk. Ballen blijven dan redelijk goed op tafel bij mij en bij deze speler - in wedstrijdspel - ook (plm vierde klas nttb niveau) . Hij speelt in de rallye ook veel minder met topspin dan ik doe en het frame speelt voor blok en contra lekker solide bij deze rubbers. Topspin opening gaat inmiddels ook prima bij hem omdat de kwaliteitsfeedback het fijn aansnijden van de bal na verloop van tijd verbeterd tov frames waarbij dit minder is. Dat heeft ook altijd wat tijd nodig en met meer spinontwikkeling verbeterd dan ook de cotnrole.

Paar maand terug nadat ik de rubbers er voor deze speler op had gezet (paar dagen van te voren al) had ik al even getest met de bedoeling later - vorige week dus - nog eens te testen als het meer ingespeeld zou zijn.
Op mijn navraag speelt de eigenaar er nu veel beter mee dan in begin maar voor mij speelde het nu net zo goed "vanzelfsprekender" ,en beter. Alsof ik een half ongetemd paard eerst verkocht heb en dan twee maand later even kan rijden op het zelfde dier maar dan meer gewend aan zadel , teugels, hoefijzers en een berijder.
De rubbers zullen natuurlijk ook wat gesettled zijn, de voc lijm wat minder stroperig en het tuning effect wat vermindert.

Qua persoonlijke geschiktheid is het misschien niet het ideale Osp frame voor hem maar de kwaliteit maakt veel goed en een nieuwe osp is uiteraard veel duurder. Ook is met de rubbers nog wel wat meer controle winst te boeken op bh want de cornilleau bevalt hem wat dat betreft op beide kanten wat beter. Dat rubber heeft wat minder snelheid bij meer lineaire "botsingen" met de bal (passieve of gewone actieve blok bijv) terwijl de cornilleau sneller wordt bij meer doorversnellend batje als bij een fh tik of bh punchblok. Trager en sneller tegelijk dus met meer versnellings en vertragings mogelijkheden door de wat robuustere spons en toplaag wat bij de 1,8 mm sponsdikte (met daardoor al minder versnellingen) de controle en spin op zo,n harder frame ook enorm ten goede komt.

Als "pro" frame lijkt het me nog steeds een minder geslaagd exemplaar van dit model (het is ook handwerk) omdat er dan zwaardere rubbers op zullen moeten maar zo is het goed op zijn plek.