Accoustic en violin gebruikt een lijmsoort (glutin-lijm) die zich bar slecht leent voor massa produktie. Dat verklaart grotendeels de hogere prijs.
Eerste industrielijmen kwamen pas in opgang in de zestiger zeventiger jaren op vraag van de industrie naar lijmen die sneller produceren moesten toelaten.
Tot die tijd had je alleen glutinlijm of caseine als geschikte houtlijm en frames werden dus voor groot deel handgemaakt (semi-massaproduktie zeg maar).
Industrielijm is superieur als het gaat om een snel produktieproces maar in veel opzichten inferieur aan glutinlijm als het gaat om technische kwaliteit.
Zo is glutinlijm kruipvrij. Dat is een technische term die wel te googhelen is. Voor een frame is dat een belangrijke eigenschap wil het op de langere duur van paar jaar een goeie sprongkracht/baltoets houden. Die sprongkracht ontstaat doordat houtsoorten met verschillende weerstand tegen vervorming worden gebruikt. Essen op kiri bijvoorbeeld.
Bij vervorming als er een bal op stuit geeft dat sterkte verschil spanning tussen die lagen en op de lijmverbinding. Eén keer, tien keer, tienduizend keer waarbij elke bal steeds op min of meer zelfde plek op een frame stuit.
Ook qua elastische sterkte en bindingssterkte is glutinlijm daarvoor ongelooflijk sterk.
Een mooi voorbeeld van die sterkte is hier te zien :
https://www.google.nl/search?q=glue+chi ... 24&bih=632
Glas wordt hiervoor eerst geetst en vervolgens wordt een laag lijm op het glas aangebracht. Die droogt en krimpt. De lijm trekt dan splintertjes glas los waardoor een struktuur ontstaat alsof er rijp op het glas zit.
Dat zegt wel iets over de hechtingssterkte en de eigen sterkte van die lijm.
Nittaku gebruikt geloof ik een machine waarmee deze lijm voor semi massaprduktie geschikt wordt. Voornamelijk voor muziekinstrumenten. Het zou dan kunnen dat dat produktieproces een patent is en Nittaku daarvan weer een licensie heeft voor framebouw. Licensiekosten kunnen vrij hoog zijn en dat zou de hoge prijs dus kunnen verklaren.
Idem dito bij zo,n Butterfly frame. Er kunnen licensiekosten zijn voor een patent qua materiaal of produktiemethode.
Een materiaal kan ook eisen aan het produktieproces stellen waardoor dat duurder wordt. Tijd is geld en tijd besparen is geld besparen. Vaak kan dat niet zonder concessies aan de kwaliteit. En wat die kwaliteit dan uiteindelijk is ?
Voor mij is het oa een stuk extra spelplezier en het gevoel dat ik alle slagen spelen kan. Ik kan op een Osp frame een friendship fx met een mark V zetten en toch dat spelplezier hebben. In zekere zin vermindert het mijn behoefte aan dure rubbers. Reken ik dan uit wat tien jaar spelen mij zou kosten is het uiteindelijk veel voordeliger.
Vergelijk ik zo,n frame met veel goedkopere frames waar ik goed mee topspin kan spelen zijn die me voor contra/smash te trillerig en nerveus en te effectgevoelig bij het blokken. Frames die dan stijver zijn weer voor topspin veel minder.
Dat is dus ook een kwaliteit die mee speelt. Ik wil kunnen spelen op de ingevingen die ik krijg en dan niet naar het batje lopen kijken als ik een bal mis om voor mij onverklaarbare reden. En daarom heb ik het met die rommel gewoon gehad.
En rommel is dan wat mij betreft negentig procent van wat er aan frames wordt aangeboden.
Dat mag iedereen decadent vinden maar ik vindt vijfenvijftig euro voor een rubbertje dat een half jaar meegaat daar eerder voor in aanmerking komen
.
Maar ik beschouw een frame en rubbers los van elkaar en een batje begint dan toch met eerst een frame.
Daar ga ik niet op besparen omdat de rubbers al zo duur zijn. Heb ik dan geld genoeg kan ik altijd nog duurdere rubbers kopen maar anders maar niet.
Vind ze er echt cool uitzien! Wel jammer van de prijs, dat wordt even sparen 
