Meestal speelt een rubber ook rustiger als het wat langer op een frame blijft zitten

.
Dit is niet alleen het wennen maar ook het nadrogen van de lijm.
Ik vervang bij onze club vrijwel altijd voor iedereen oude rubbers voor nieuwe. Vaak zitten die rubbers er dan al een jaar op en ze zitten dan duidelijk vaster dan na paar dagen of weken.
Zelf zorg ik er bij rubbers omwisselen voor dat ik minimaal een paar dagen voor gebruik de rubbers er al op heb.
Anders ga ik countertopspin spelen met een lijmverbinding die dat nog niet goed aankan.
De volgende keer speelt zo,n batje dan als in de snellijmtijd wanneer ik een keer vergeten was een rubber na snellijmen en spelen eraf te halen en er dan zonder weer opnieuw snellijm te gebruiken weer mee speelde ; Probeerde want dat speelde dan afschuwelijk. Niet te vergelijken met snellijm en ook niet met goed klassiek gelijmd met voc houdende lijm.
De lijm is dan ingedroogd en door het eerder spelen (vooral countertopspin werkt op de lijmverbinding) in toen nog half natte toestand is de verbinding niet meer vast genoeg door het continu heen en weer schuiven bij vooral countertopspin (het natlijmeffect).
Het rubber kan dan nog steeds wat heen en weer schuiven omdat het rubber de kans niet kreeg zich in alle rust goed aan het frame te hechten via de lijm. Alleen de lijm is nu droog en stroef. Het controleverlies van snellijmen is er fus nog en is zelfs toegenomen (minder consistente balafsprong over het batoppervlak) maar de winst van het snellijmen is goeddeels weg. Na een paar week speelt dan geen enkel rubber nog goed en houdt je dus gauw de neiging steeds weer te wisselen. Je staat ahw met één been nog in het snellijmtijdperk en uiteraard spelen de moderne rubbers dan wilder

. De lijm die op het rubber wordt aangebracht extra lang laten voordrogen kan ook helpen dit soort gedoe te voorkomen.
Een snellijmeffect blijft trouwens na het plakken met voc houdende lijm veel langer merkbaar dan slechts een paar uur. Het speelde voorheen alleen niet langer goed dan een paar uur. Het spelen sloeg de spanning meer uit het batje dan dat de voc,s zo snel uit het rubber verdwenen.
De spanning van snellijmen zit of zat ook meer tussen frame en spons en dus ook in de lijmverbinding dan tussen spons en toplaag. De spons begon na opplakken langzaam te krimpen tov het frame. Het frame houdt dan via de lijmverbinding ( aan de randen moest het rubber bij snellijmen liefst ook goed vast zitten) de spons continue wat op voorspanning. De lijm gaf onder die spanning wel langzaam mee (lijmkruip) maar doet dat niet zonder spanning.
Hoe vaster het rubber zat bij de framerand des te meer spanning gaf het snellijmen.
Voor snellijmen was het dan ook beter om de frame randen te schuren zodat het hout daar bloot kwam en de rest met een goeie sealing. Waar de sealing zit bleef de lijm dan langer wat nat terwijl het hout aan de randen de lijm sneller droogde door absorbtie van voc,s in het hout. Dan dreef het hele rubber niet meer op het frame en ontstond ook meer een vast gevoel en meer controle bij natlijmen. Plus dat het rubber dan ook bleef zitten

.
Je zou dus ook de randen van je frame ongeseald kunnen laten (of maken door bij schuren).
Ervaring heb ik hier alleen (buiten het vroegere snellijmen) niet mee.
Misschien herken je één en ander hiervan terug in je ervaringen en kun je er iets mee.
Eén van mijn frames kun je dan mooi gebruiken om wat mee te testen.
Mocht je bang zijn dat die beschadigen bij rubbers er af halen omdat ze nauwelijks geseald zijn dan werk ik dat wel bij of dat kun je zelf doen. Hoe leg ik dan wel uit

.